środa, luty 22, 2017
Witamy w pawiookie.pl!

Choroby

Zatrucia związkami azotu u ryb

Czyli - co robisz swoim rybom nie dbając o podstawowe parametry wody w akwarium?

Artykuł ten powstał, ponieważ coraz częściej odnoszę wrażenie, że nie każdy z akwarystów przywiązuje wagę do podstawowych informacji płynących z szeregu opracowań na temat cyklu azotowego, biologicznej filtracji w akwarium i podstawowych wymagań dla pielęgnicy pawiookiej trzymanej w sztucznym środowisku w naszych domach - w zawsze zbyt małych akwariach. Postaram się tutaj zamieścić informacje, które uzmysłowią czytelnikowi, czemu akwarium jest zawsze zbyt małe. Nie chodzi oczywiście o jego wielkość, wrażenie, jakie robi na znajomych, wygodę w poruszaniu się dla naszych podopiecznych. Nie chodzi o ilość litrów wlanych w to nasze szkło, ale o to, co z tego wszystkiego wynika, jeżeli chodzi o równowagę biologiczną, której niestety nie potrafimy zapewnić, a która jest w naturze normalna. Normalna, czyli ustalona na takim poziomie i oparta na takich zależnościach, że organizmy żyjące w naturze nie muszą borykać się z trudnościami płynącymi z niewłaściwego środowiska. Dodam tylko, że nie chcę nikogo obrazić zarzucając nieprofesjonalne podejście do hodowanych ryb, lecz w miarę rzeczowy sposób poradzić, co należy robić, aby nie dopuścić do błędu, lub błąd naprawić. Z drugiej strony cieszy fakt, że coraz więcej osób nie czuje obaw, przed zasięgnięciem porady, jeżeli z rybami jest coś nie tak. Zastanawia jednak i smuci to, że pewnie większa część akwarystów tego nie robi. Nie doszukuję się przyczyn, ale mam nadzieję, że coś poprawię.

Czytaj więcej...

Nematodozy ryb

Są to choroby wywoływane przez robaki zwane potocznie nicieniami. Nicienie to organizmy o walcowatym i nitkowatym kształcie ciała, o długości od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Początek i koniec ciała są zwężone. Ciało robaków otoczone jest oskórkiem, który może wytwarzać struktury pozwalające na przytwierdzenie się do ciała ryby. Są to kolce, brodawki, wałki. Z przodu ciała pasożyta znajduje się otwór gębowy otoczony często zgrubieniem tworzącym wargi. Na nich mogą znajdować się wgłębienia, pełniące funkcje chemoreceptorów. Z drugiej strony nicienia znajduje się, niedaleko końca ciała, otwór odbytowy. Pod oskórkiem leżą cztery pasma podłużne włókien mięśniowych pooddzielanych od siebie hipodermą. W ten sposób utworzone są zgrubienia, przypominające wałki. W bocznych wałkach biegną przewody wydalnicze pasożyta.

Czytaj więcej...

Arguloza

Splewka
fot. Rafał Wasiak
Choroba: Arguloza.

Przyczyna: skorupiaki z rdzaju Argulus. Najczęściej występujący w warunkach akwariowych gatunek to Argulus foliaceus, spotykane są również A. japonicus i A. coregoni. Polska nazwa to splewka lub wesz rybia. Największe osobniki osiągają wielkość do około 8 mm średnicy, przeciętnie około 6 mm.Ciało jest płaskie, pokryte pancerzykiem, zaopatrzone w przyssawki, którymi przyczepia się do ciała ryby.

Lokalizacja: Pasożyty atakują powłoki skórne oraz płetwy.

Czytaj więcej...

Przywry wewnętrzne

Inwazje wywoływane przez przywry wewnętrzne.

Przywry te zebrane są w gromadę Trematoda. Są to organizmy niewielkie (1 – 30 mm). Ciało jest spłaszczone, zaopatrzone w przyssawkę lub dwie. Są to twory, których zadaniem jest przytwierdzenie się w ciele żywiciela. Niektóre przywry nie posiadają przyssawek. Oprócz tego narządu, całe ciało pasożyta pokryte jest drobnymi kolcami lub łuskami, które dodatkowo stabilizują pasożyta. Narządy wewnętrzne są zbudowane typowo dla przedstawicieli tego rodzaju. Najbardziej zorganizowany jest układ rozrodczy. Trematoda charakteryzują się złożonym cyklem rozwojowym, w którym obecne są jedna lub kilka stadiów larwalnych. Zapłodnione jajo, po otoczeniu osłonką i zaopatrzeniu w substancje odżywcze, jest wydalane do środowiska zewnętrznego (woda). W nim rozwija się orzęsiona larwa zwana miracidium (dziwadełko). Może ona wykluć się i pływać szukając żywiciela, lub pozostać w jaju i tam czekać na połknięcie. Miracidium w wodzie żyje do kilku godzin. Ten czas musi wykorzystać, aby znaleźć ślimaka, który jest najczęstszym żywicielem pośrednim. W nim, larwa traci nabłonek rzęskowy i w wątrobie przekształca się w sporocystę. W jej wnętrzu rozwija się kolejne pokolenie larwalne, jakim jest redia. Te rozwijając się dalej przekształcają się w cerkarie., które posiadają już przyssawki i ogonek, dzięki któremu po opuszczeniu ślimaka mogą szukać miejsca do encystacji w tzw. adoleskarię. Taka postać trafia do żywiciela ostatecznego. W przypadku istnienia dwóch żywicieli pośrednich, cerkaria wnika w jego ciało i przekształca się w metacerkarię. Najczęstszym drugim żywicielem pośrednim jest skorupiak, larwa owada wodnego, ryba.

Czytaj więcej...

Przywry skrzelowe

Skrzelowce (Monogenea)

Jest to gromada płazińców o wymiarach niewielkich (0,1 – 20 mm), żyjących na powierzchni ciała ryb, skrzelach, czasem w jamie gębowej, gardzieli, jamach nosowych, pęcherzu moczowym, jelicie i gałkach ocznych. Rozwój pasożytów nie wymaga żywiciela pośredniego. Cechą charakterystyczną Monogenea jest rozbudowany aparat czepny. Jego szczegółowa budowa jest specyficzna dla konkretnego gatunku pasożyta, jednak cechą wspólną jest jego umiejscowienie na tylnym odcinku ciała na tzw. tarczy czepnej. Na jej powierzchni występują różne twory, zależne od gatunku, są to: przyssawki, haki, klamry czepne i inne. Tarcza czepna jest z reguły zaopatrzona w aparat ruchowy, który umożliwia dokładne przyczepienie się na żywicielu.
Są to pasożyty szeroko rozpowszechnione w wodach słodkich i słonych, często charakterystyczne dla konkretnego gatunku ryby, jednak transmisja na żywiciela innego gatunku jest możliwa w przypadku braku właściwego. Najlepiej znane akwarystom są płazińce z rodzaju Dactylogyrus i Gyrodactylus.

Czytaj więcej...

Strona 1 z 2

Ważne
  • Osoby, którym padła dorosła pawiooka o w miarę proporcjonalnej budowie,  proszone są o zrobienie jej zdjęcia i umieszczenie zapakowanej w torebkę ryby (koniecznie w pozycji wyprostowanej!) w zamrażalniku. Następnie proszę o skontaktowanie się z administratorem.
  • Portal pawiookie.pl poszukuje osób biegle posługujących się jednym z języków: angielskim, niemieckim lub też rosyjskim, w celu przetłumaczenia treści artykułów. Osoby chętne do pomocy proszone są o skontaktowanie się z administratorem.